Merhaba,

9 yaş, çocukların gelişimsel olarak bütün bu bahsettiğiniz sorumlulukları rahatlıkla tek başına yapabileceği bir yaştır. Çoktan kazanılmış olması gereken bu günlük yaşam becerilerinin, biz uzmanlar 5-6 yaş civarında tam olarak kazanılmasını hedefler ve öneririz. O zaman ne yapalım? Her zaman yeni bir sayfa açıp baştan başlayabiliriz. Öncelikle eski alışkanlıklarının sönmesi ve yerine yenilerinin yerleşmesi zaman alacaktır. Oğlunuzla birlikte bir toplantı yapıp; el-yüz yıkama ve diş fırçalama, yatağını olduğu kadar toplama ve kirlilerini kirli sepetine atma gibi en basit görevleri birlikte kararlaştırın ve her sabah bunu gerçekleştirene kadar yanında durarak ve biraz da el vererek yapmasını sağlayın. Bunun için belki 15 dakika erken kaldırabilirsiniz. Bu görevlerin rutine oturması ve davranışa dönüşebilmesi 3-4 haftayı bulabilir. Sabırla her gün uygulanmasına bağırmadan ama tutarlı bir yaklaşımla devam etmelisiniz. Değişim olduğunu, ilerleme kaydettiğini gördüğünüz zaman bu "çabasını" onurlandırmayı ihmal etmeyin. Burada kritik olan, "Bunları yaparsan sana şunu alacağız." yaklaşımı asla olmamalı. Çabası takdir edilmelidir. Ödev konusu da yine birlikte karar vereceğiniz bir saatte, ilk başlarda 5 dk. bile olsa mutlaka derse oturmasını temin etmek ve yanında oturarak ders çalışma alışkanlığını kazanana kadar devam etmektir. Bu sürede siz de bir kitap okuyabilir, kendi işlerinizi yapabilir, sorduğu sorulara cevap verebilirsiniz. İdeali, 20 dk. çalışıp 5 dk. ara vermesi ve bu arada tablet, telefon gibi medya araçlarını asla eline almadan çalışmasını tamamlamasıdır. 1 ay tutarlı bir şekilde devam etmeniz yine çok önemlidir. Ayrıca içeriklerimizde bulunan "Çocuklarımız Sorumluluklarını Ne Zaman ve Nasıl Kazanmalı ? " videosunu seyretmenizi öneririm.

Sevgiler, Ayşimmm.

Merhaba,

Oğlunuz artık 3,5 yaşında ve egosantrik yani ben merkezci dönemin sonuna geldiği bir yaş diliminde. Ağlamaklı bir sesle kendini ifade etmeye çalışması öncelikle "Dediğimi yapın, yoksa ağlamaya başlarım." şeklinde bir mesaj taşıyor ve sonunda ağlama krizine girmesi ile istediğini elde etmeye çalışma "stratejisi" devreye giriyor. Sabrınızı da test eden bu tutum yorucu oluyordur. Bu durumda neler yapabilirsiniz? Acaba , "Hayır! olmaz, vermem, şimdi olmaz " gibi emir kipi ile mi konuşuyorsunuz? Böyle ise yeniden tetiklenir ve davranışı artan şiddette siz pes edene kadar sürdürebilir. Onun yerine baştan ağlamaklı başladığı cümlesine örneğin "Güzel sesini bularak söylersen seni daha rahat dinler ve anlarım." diye baştan yumuşak bir giriş yapabilirsiniz. Söylediğinde "Şu anda yapamayız ama 'şundan' sonra olabilir. Bekleyebilirsin, değil mi?" diye işi öncelikle karşılıklı sohbete çevirmeyi ilke haline getirin. Ağlamaya, tepinmeye devam ederse, "Biraz ağlayıp rahatlayınca yanıma gelebilirsin, nasıl yapacağımızı birlikte planlayabiliriz." diyerek odadan çıkabilirsiniz. Genelde çocuklar bu tarz tutturmaları, çevresinde onu izleyen ve konuşarak ikna etmeye, başka şeyleri ödül olarak sunmaya devam eden birileri olmadığı sürece, yani "seyirci" olmadığı takdirde bu tutumu yalnız başlarına sürdürmezler. Bu tutumlarının geçerli olmadığını, örneğin okulun ilk günlerinde , test ettikten sonra işe yaramadığını anladıklarında normal bir iletişime geçmeyi çabuk öğrenmelerinin bir sebebi de budur. "Sadece bana yapıyor." "Bakıcısı her istediğini yerine getiriyor, beni istemiyor, bana sen git diyor." sözlerini birçok anneden işte bu nedenden dolayı çok duyuyoruz.

Sevgiler, Ayşimmm

Merhaba,

Oğlunuz 18-42 ay yaş aralığında ise, egosantrik yani ben merkezci dönemde olduğu için bu tutum ve davranışları gösteriyor olabilir. Bu dönemde çocuklar gelişimsel olarak birey olma yolunda ilerlerken, henüz isteklerini erteleme, bulunduğu ortamın uygunluğunu analiz etme gibi yetilere bilişsel olarak sahip değildir. Her şeyin, evde, okulda, arkadaşları ile birlikteyken onun isteklerine göre işlemesini beklerler ve olmadığı takdirde bu tür tepkiler verebilirler. Böyle bir durumla karşılaştığınızda, öncelikle gelişimsel bir dönem olduğunu ve geçeceğini hatırlayarak sakin ve sabırlı olmalısınız. İkna etmek ya da dikkatini dağıtmak için fazla konuşmak, oyalamaya çalışmak, başka önerilerde bulunmak hiçbir işe yaramaz ve verdiği tepkiyi artırabilir, uzatabilir. Böyle durumlarda "Bunu çok istediğini biliyorum ve olamadığı için kızgınsın. Ama ağlasan da bunu şu anda yerine getirmemiz mümkün değil. Ama ağlamak seni rahatlatıyorsa ağlayabilirsin. Bitince yanıma gelebilirsin, sarılıp konuşabiliriz, ben buradayım." gibi bir tutum izleyebilirsiniz. Eğer bu yaş diliminde ya da daha büyükse bile ağladığında; biraz sabretmeye çalışır, sonunda istediğini verirseniz ya da başka aile bireyleri, "Ağlatmayın çocuğu", "Aman ağlamasın, dayanamıyorum, psikolojisi bozulacak." gibi gerçekçi olmayan nedenlerle müdahale eder ve istediğini verirlerse, oğlunuzun bu tutumunu düzeltmek mümkün olmaz. Çocuğunuz kendini yönetmeyi öğrenemez.

Sevgiler, Ayşimmm

Merhaba,

Çocuklar gelişimsel olarak 18-42 ay yaş aralığında egosantrik yani "Ben Merkezci" döneme girerler. Birey olmaya doğru atılan önemli bir adımdır. Çocuklar bu dönemde her şeyin onların istediği şekilde hem de anında olmasını isterler. Dünya adeta onların etrafında döner bu yaş diliminde. Paylaşma ve işbirliğine bilişsel olarak henüz hazır olmadıkları bir süreçtir. Dolayısı ile çocuğunuz paylaşmayı beceremeyen, sizin sandığınız gibi "cimri" biri değildir. Paylaşma ve işbirliği süreci henüz yapım aşamasındadır. Bu nedenle bu dönem, sizin de yaşadığınız gibi, anne babalar için çok sabrederek, sertleşmeden, suçlamadan yönetilmesi gereken zorlu bir dönemdir. Önerim; çocuğunuzla girdiğiniz bir arkadaş ortamında ya da evinize gelen arkadaşı ile oyun oynamasını beklediğiniz bir durumda, kendi oyuncaklarından bir iki tanesini yanınıza almanız, evde iseniz, çocuğunuzla birlikte oyun oynamak için birlikte seçeceğiniz yapım oyuncakları yada herkese yeter sayıda düşecek şekilde organize edilmiş, araba, bebek, top vb. gibi oyuncakları önceden hazırlayarak ortamı düzenlemeniz. Hala ısrar ederse tutarlı bir şekilde "daha önceden konuştuk birlikte şeçtik, bu oyuncaklar ile birlikte ya da yan yana oynayabilirsin, ağlaman ya da arkadaşına tepkili davranman gerekmiyor. Oyun sonrası tekrar yerlerine koyabileceksin". Ev dışında bir ortamda iseniz "kendi oyuncağın yanında, arkadaşının oyuncağını istiyorsan ondan izin alarak değiş tokuş yapabilirsin" gibi davranış gelişimi ve deneyim kazanması için fırsat verebilirsiniz.

Sevgiler.

Merhaba,

Çocuklar 18-24 ay aralığında "egosantrik" yani "ben merkezci" döneme girerler. 42 aylık olana kadar devam edebilen bu dönem tamamen zihinsel gelişim olarak çocuğun birey olmaya adım attığı bir dönemdir. Eğer aile içi yaşanan bir olumsuzluk, yaşanan bir travma yoksa, çocuğunuzun gösterdiği tutum ve davranışlar bu tanıma çok uygun. Bu dönemde çocuklar başkalarının bakış açısını ya da duygu durumlarını anlayıp yorumlayamazlar. İsteklerinin hemen olmasını isterler. Sonuç odaklıdırlar. Dünya onların etrafında dönüyor diye düşünürler. Özetlersek anne babaları oldukça zorlayan bu dönemi anlamak ve doğru yönetmek için ilgili videolarımızı izleyebilir ya da bir çocuk gelişim uzmanından destek alabilirsiniz.

Sevgiler Ayşimmm