Aile İçi İletişimde Ben Dili Kullanımı

Merhaba, ben Ayşim.

Aile içi iletişim dediğimizde çekirdek aile ve geniş aileden bahsedebiliriz. Çekirdek aile; anne, baba ve çocuklardan oluşur. Geniş aile ise anneanneler, babaanneler, dedeler, halalar, dayılar, kuzenler ve diğer akrabaları kapsar.

Aile içi iletişimde öncelikle çekirdek ailedeki iletişime odaklanmak gerekir. Anne ve babalar, kendi çocukluklarında gördükleri iletişim biçimlerini farkında olmadan çocuklarına yansıtabilirler. Bu nedenle her zaman çocuk için en doğru yaklaşımı sergileyemeyebiliriz.

Bunu anlamanın yolu, kullandığımız iletişimin sonucuna bakmaktır. Eğer iletişim biçimimiz, ses tonumuz ve beden dilimiz çözüm üretmek yerine çatışmaya, pazarlığa veya gerginliğe neden oluyorsa, iletişimimizi gözden geçirmemiz gerekir.

Bu noktada "ben dili" kullanmak önemlidir. Suçlamadan, tehdit etmeden ve yargılamadan duygularımızı ifade edebiliriz. Örneğin; "Sen böyle yaptığında kendimi iyi hissetmiyorum.", "Bu davranış beni üzüyor.", "Sen sakinleştiğinde konuşabiliriz.", "Duygularını bana daha sakin anlatmanı isterim." gibi ifadeler, çocuğun davranışının sonucunu anlamasına yardımcı olur.

Bu yaklaşım sayesinde iletişim daha sakin, daha yapıcı ve daha sağlıklı bir hale gelir. Çocuk da bu iletişim biçimini zamanla öğrenerek ailesinin diğer üyeleriyle olan ilişkilerine yansıtır.

Geniş aile içinde anneanneler, babaanneler ve dedeler zaman zaman daha esnek davranabilir ya da ebeveynlerin koyduğu kurallardan farklı tutumlar sergileyebilir. Bu durumun, aile büyüklerinin çocuklarla kurduğu özel ilişkinin bir parçası olabileceğini de unutmamak gerekir.