Bebek ve çocuklarda uyku düzeni oluşturulurken oda sıcaklığı, loş ortam, anneyle kurulan bağ ve beslenme-uyku senkronizasyonu temel faktörlerdir. İlk 4 ayda bebek annesini kendi uzantısı olarak algıladığından günde 17 saate kadar uyurken, 4–6 ay arasında gündüz ile geceyi ayırt etmeye başlar ve uyku süresi 12–15 saat bandına çekilir. 6. aydan itibaren farkındalık artar; besleme, temizleme ve sakinleştirme sonrasında bebeğin tam uykuya dalarken kendi beşiğine yatırılmasıyla bağımsız uyku alışkanlığının temeli atılır.

1–3 yaş döneminde günlük toplam uyku ihtiyacı yaklaşık 11–13 saate geriler ve çocuklar genellikle sabah ve öğleden sonra olmak üzere iki gündüz uykusu yaparlar. Bu evrede oyun, beslenme ve dinlenme saatlerinin tutarlı bir rutinde tutulması büyük önem taşır. 3 yaş civarında gündüz uykuları teke düşmeye başlar ve çocukların kendi yataklarında uyuma alışkanlığı pekiştirilmeye devam edilir.

3–6 yaş aralığında ise sosyalleşme, öğrenme ve dil gelişimi ön plana çıktığı için uykular arasındaki süre açılır ve uyku ihtiyacı kademeli olarak azalır. 5–6 yaşlarına doğru öğle uykusu da tamamen kaldırılarak sadece gece uykusuna geçiş sağlanır. Tüm bu süreçte en kritik kural; çocuğun yaş özelliklerine ve biyolojik gereksinimlerine uygun bir düzenin kararlı ve tutarlı bir akışla sürdürülmesidir.